با توجه به ساختار نظام های بهره برداری کشاورزی و تسلط بهره برداری خانوادگی که عمده نیروی کار آن را زنان و کودکان بدون مزد تشکیل می دهند، آمار رسمی و جامعی از میزان مشارکت زنان روستایی موجود نیست. این مقاله با هدف بررسی نقش زنان روستایی، به سهم آنها در تولیدات اصلی کشاورزی ایران می پردازد. طبق آخرین نتایج آمارگیری کشاورزی (سال 80-1379) حدود 82 درصد از مجموع زمین های زیر کشت به تولید حدود 77 درصد از تولیدات زراعی اختصاص دارد. میزان مشارکت زنان روستایی در تولید برنج 65 درصد، پنبه بیش از 60 درصد، سبزی و صیفی 80 درصد و در دامداری 49.8 درصد برآورد شده است، با این وجود، نقش مدیریتی زنان در زراعت و دامداری بسیار کم بوده و تصمیمات کلیدی به وسیله مردان گرفته می شود. به نظر می رسد فرهنگ مردسالاری و نابرابری های جنسیتی سبب می شود زنان روستایی دارای هویت و پایگاه مستقلی نبوده و از امنیت اجتماعی برخوردار نباشند.